Hierbij het recept! Kun je ze zelf ook voor je hond maken!

Benodigdheden:

* Bakblik (lang en plat)

* Oven

Ingrediënten:

* Tarwebloem

* 2 bananen

* melk

* bakpoeder

* pindakaas

Verwarm de oven voor op 190 graden. Doe een kopje (maakt niet uit hoe groot het kopje is, als je maar steeds hetzelfde kopje gebruikt) melk, een kopje pindakaas, twee (middelgrote) bananen (in stukjes) en een half zakje bakpoeder in een kom en mix dit door elkaar totdat het romig en glad is. Voeg dan langzaam 2 kopjes tarwebloem toe en mix dit door het geheel. Als alles goed gemixt is, giet het mengsel dan over in een bakvorm. Zorg ervoor dat het bakblik niet te klein is, anders krijg je van die hoge koekjes (tenzij je een hele grote hond hebt natuurlijk)! Zet het bakblik met het mengels ongeveer 20 tot 25 minuten in de voorverwarmde oven et voilà! Haal de plak uit het bakblik en snij er koekjes van! Smullen!

Dit recept heb ik gevonden op dit blog en een beetje aangepast.

We hebben eerst een bakje koffie op het terrasje gedaan (ik natuurlijk gewoon water) en Alwin genoot van een stuk Limburgse vlaai. Schijnt erg lekker te zijn, maar ik mocht niet proeven…. Daarna met Maaike een stukje gewandeld over het park. Ik moest heel nodig, maar er was bijna nergens gras, behalve in tuinen van die huisjes, maar dat mocht niet van Maaike. Toen moest ik helemaal wachten totdat we bij ons huisje waren, maar dat schoot niet op en Maaike nam ook nog een enorme omweg…. pffff… Maar het is me gelukt!

Die dag hebben de baasjes nog even boodschappen gedaan (ik moest op het huisje passen) en zijn we lekker in het huisje gebleven en een stuk gewandeld. Vlak buiten het park is een bos waar ik los mocht lopen, dus dat was helemaal super!

De volgende dag ben ik met de baasjes naar een groot grasveld geweest waar een vijver in het midden ligt! Geweldig! Lekker zwemmen, stokken zoeken en rennen over het grasveld. Weer bij het huisje heb ik een heerlijke beenham gekregen en mocht ik in de tuin opdrogen (ik was erg nat van het zwemmen). Alwin kwam gezellig bij mij zitten, maar Maaike vond het nog wat te koud buiten… Later die middag zijn we de Cauberg afgelopen om het centrum van Valkenburg te verkennen. Op zich een heel leuk centrum met een lange straat vol restaurants, maar omdat ze overal aan het bouwen waren, was het wat minder gezellig… We gingen op een terrasje zitten waar de baasjes Tapas wilde eten, maar toen ze net wat drinken besteld hadden, gingen er mensen met dezelfde kleren aan en hele grote trommels op hun buik echt heel veel lawaai maken… en dat vond ik niet leuk! Gelukkig begrepen de baasjes dat en gingen we er snel weer vandoor… Iets verder weg (maar zonder lawaai) hebben de baasjes Tapas gegeten en moest ik weer wachten en wachten en wachten… Daarna weer de berg op en lekker relaxen bij het huisje!

De dagen daarna hebben we heel veel gelopen, gespeeld en gezwommen. We hebben de omgeving van het park bekeken en zijn naar de Brunssummerheide geweest. Dat was erg leuk! Lekker in het zand spelen en er waren ook nog andere honden om mee te spelen. We hebben wel erg lang gelopen, dus van het huisje heb ik niet veel gezien,  omdat ik dan steeds lag te slapen… Ik heb ook nog met de baasjes in de tuin gezeten, ‘van het zonnetje’ genieten, noemen ze dat… Maakt mij niet uit hoe ze het noemen, ik vond het wel gezellig!

De laatste dag was er veel regen buiten, dus zijn we veel binnen gebleven. De baasjes gingen in bad, in de sauna en onder de zonnebank…. Ik moest onder de douche… met shampoo… bah! Daarna ruik ik altijd zo vies en ik vind het helemaal niet leuk! Ik word liever nat van zwemmen in een vieze sloot!

Woensdag gingen we weer naar huis! Ook fijn! Maar ik vond het erg gezellig omdat ik heel veel met de baasjes heb gedaan! Foto’s zijn hier te bekijken!

Owja, en ik ben ook nog een beetje ziek geweest…. last van mijn dikke darmen… die gingen dan ineens lastig doen en dan is het heel moeilijk om alles binnen te houden en het doet een beetje pijn…. Het eerste kuurtje en dieet zit er op, nu beginnen aan mijn tweede… hopen dat het snel beter gaat!

Afijn, tussendoor zijn we wel elke week naar cursus gegaan. De tweede cursus alweer, de basiscursus! Niet meer zo ‘kinderachtig’ als de puppycursus (dat ben ik natuurlijk allang niet meer), maar nu het echte werk. Ik ben dan ook al een grote hond: ik weeg al 25,5 kilo! En gisteravond moest ik alweer examen doen! Gaat zo snel!

We begonnen, zoals elke week, met spelen met de baas! Dan heeft het baasje een touw en daar gaan we dan samen aan trekken en kijken wie er wint… Eigenlijk wint de baas altijd, maar dat is ook niet zo raar, want hij kan met zijn poten trekken en ik moet het met mijn tanden doen… eigenlijk niet eerlijk, maar als het baasje dan wint, krijg ik een snoepje, dus ik vind het wel goed zo!

Daarna de aandachtsoefening: ik ga dan altijd voor het vrouwtje zitten en dan zegt ze ‘kijk’ en dan moet ik 10 tellen naar het vrouwtje kijken. Soms kletst ze dan tegen me, soms blijft ze stil, maar ik moet blijven kijken. Appeltje eitje, want naar het vrouwtje kijken is altijd leuk! (slijmbal ben ik he!).

Toen kwamen er een paar ‘standaard’ oefeningen: naast de baas gaan zitten onder het wandelen, af (das op mijn buik liggen), plat (dan moet ik op mijn zij gaan liggen) en sta (dan moet ik dus weer gaan staan, maar ik mag niet lopen). Eigenlijk ben ik heel braaf, want de baasjes zeggen dan ineens ‘plat’ of ‘af”en dan doe ik wat ze zeggen. Soms niet hoor, dan denk ik: bekijk het ff, maar meestal wel! Soms moet ik ook gewoon gaan zitten en dan lopen de baasjes weg en dan moet ik blijven zitten. Dat vind ik nog niet zo leuk, want ik wil graag met de baasjes mee, maar tijdens het examen bleef ik wel zitten (maar ik draaide stiekem wel een beetje mee).

Dan hebben we nog de oefening ‘begroeten’. Dan komt de aardige mevrouw van de cursus mijn baasjes een hand geven en dan mag ik mij er niet mee bemoeien ofzo… maar die mevrouw is zo leuk, dat ik ook wil kijken wat ze komt doen, dus dat deed ik tijdens het examen ook en ik kan al best hoog komen als ik spring! Niemand zei wat, dus toen ben ik maar gaan zitten en toen vonden ze mij ineens weer heel braaf! Soms zijn het maar rare wezens, die mensen….

Er is ook nog de oefening ‘wacht’: dan zijn we gezellig aan het lopen en dan moet ik ineens wachten terwijl de baasjes nog een klein eindje verder lopen. Nou, dan wacht ik even en dan zeggen de baasjes: ‘kom maar’! En dan mag ik weer mee…

Owja, dan is er ook nog de oefening die we geen oefening noemen omdat ie gewoon niet leuk is….het heet ‘nee’. Het vrouwtje legt dan brokjes op de grond en die mag ik pakken, maar als ze ‘nee’ zegt, mag ik het brokje niet pakken… Dat is toch niet leuk? Maar ik pak hem maar niet, want ik weet toch dat wanneer ik hem wel pak, het vrouwtje snel haar hand er op legt… Nou, en dan krijg ik niets, echt helemaal niets…. zo niet leuk!

Op het eind stonden we met alle honden en baasjes op een rij en één hond (met baasjes) moet dan om de rij heen lopen. De mevrouw van de cursus noemt dit ‘vlal’ (voor langs achter langs). Heel veel honden om mij heen, maar ik moet dan op de baas letten… Pfff… niet makkelijk hoor! Maar de brokjes maken een hoop goed! En als ik dan om de honden heen moet lopen, moet ik met een slappe lijn naast het baasje lopen. Dat ging best goed!

Als allerlaatst deden we de oefening ‘hier’. Ik moet dan bij de mevrouw van de cursus blijven en het baasjes loopt dan zomaar weg! Dan roept hij ‘hier’ en dan weet ik niet hoe snel ik naar hem toe kan rennen! Zo leuk! Jeej, weer naar het baasjes!

En toen was het examen afgelopen en ben ik geslaagd! Jippie! Weer een diploma er bij en weer een zak snoep!

Donderdag gaan we meteen verder met de volgende cursus! Heb er erg veel zin in! Ik hoop dat die weer net zo goed gaat, maar zeg nou zelf: iemand van nog geen acht maanden oud met twee diploma’s! Das toch geweldig!

Allereerst natuurlijk de operatie… de hele week na de operatie mocht ik niets… ik mocht niet loslopen, niet spelen met andere hondjes…. ik moest rustig aan doen zeiden de baasjes…. Echt helemaal niet leuk en ik ben dan ook veel aan de riem gaan trekken, vooral omdat ik graag met andere hondjes wilde spelen! Zaterdag (na een week dus) mocht ik weer los en hadden we een afspraakje met Max, de mooie golden retriever van Paul & Sylvia in het Westerpark!

Heel erg leuk! Max is heel lief en we hebben lekker gespeeld! We gingen in een slootje liggen en toen waren we allebei zwart! Kijk maar!

Daarna was ik wel erg moe… maar ik was zo blij dat ik weer mocht spelen! Zondag ben ik ook nog naar het Noord AA geweest en daar mocht ik weer loslopen en spelen, dus het was echt een topweekend!

Maar toen kwam er die maandag…. Ik ging met de baasjes in de auto, dus ik dacht dat we weer naar iets leuks zouden gaan… echt niet! Denken die rare baasjes dat ik nog een keer bij die dierenarts naar binnen ga! Ha! Echt niet, ik bleef een paar meter voor de deur zitten! Alwin deed het weer.. hij tilde me op en ik stond binnen op de weegschaal… 20.9 kilo alweer! Ik vond het echt niet leuk daar, dus ik ben tussen de baasjes in gaan liggen, heel stil zodat ze niet zouden weten dat ik er was. Maar uiteindelijk ging de deur naar dat vreemd ruikende kamertje weer open en weer tilde Alwin mij op en stond ik weer op die ellendige tafel. Bah! Gelukkig duurde het niet heel lang.. de dierenarts moest even naar mijn wond kijken, zei hij. Maar dat zag er allemaal goed uit en toen mocht ik weer van de tafel af en konden we snel weer naar buiten! Jippie! En nu, nu ga ik echt nooit meer terug! Echt nooit meer!

Gelukkig mocht ik ‘s avond wel naar school (dat mocht de week daarvoor niet, omdat ik ‘rustig aan’ moest doen). Erg leuk om Tekkie weer te zien, ik ben dol op Tekkie! Lekker spelen en weer veel oefeningen doen en nieuwe dingen leren!

Verder een rustig weekje gehad, maar daarna wel weer een super leuk weekend! Zaterdagochtend weer lekker rennen bij de Noord AA en ‘s middags ging ik weer met de baasjes in de auto! We gingen naar Scheveningen! Heel erg leuk! Een super groot strand en ik heb heerlijk gespeeld met een andere labrador van mijn leeftijd. Na het spelen gingen de baasjes in een ‘restaurant’ zitten… Daar gingen ze eten en kletsen en af en toe kreeg ik aandacht. De baasjes hadden namelijk iets te vieren, ze zijn al zeven jaar bij elkaar! Ik vond het niet zo heel leuk, een beetje saai, maar omdat de baasjes het zo leuk vonden, ben ik een braaf hondje geweest en heb ik me netjes gedragen in het restaurant. De baasjes vonden het erg gezellig!

De volgende ochtend alweer met de auto! Dit keer naar het Delftse Hout! Ook nieuw voor mij! Eerst gingen de baasjes op een terrasje een bakje koffie drinken bij Knus. Het zonnetje scheen, het terrasje was vol en er waren heel veel kinderen. Maar ik kreeg een bak water en een koekje van de mevrouw die ook de koffie bracht, dus ik ben dicht bij de baasjes gebleven. Gelukkig was de koffie snel op en gingen we wandelen. Eerst door een stuk bos! Leuk! Allemaal takken! Jippie! Daarna kwamen we bij een hondenstrandje met, natuurlijk, water! Helemaal super! Het water in en weer uit en weer in en weer uit! Lekker met andere hondjes spelen en daarna weer door het bos met de baasjes mee naar huis. Dat was echt een geweldig weekend!

Deze week ga ik Maaike weer helpen met verven, weer naar school en natuurlijk weer wandelen, slapen, spelen, slapen, eten & slapen natuurlijk!

]]> http://www.mac-online.nl/2012/03/18/update/feed/ 0 http://www.mac-online.nl/2012/02/25/operatie/ http://www.mac-online.nl/2012/02/25/operatie/#comments Sat, 25 Feb 2012 18:04:53 +0000 Mac http://www.mac-online.nl/?p=292

(More)…]]> De titel van dit stukje zegt het al…. het was niet leuk… maar ook minder leuke dingen gebeuren… De baasjes noemen het ‘sterilisatie’, maar dat vind ik een moeilijk woord en ik weet ook niet ze goed wat de baasjes er mee bedoelen, dus ik noem het gewoon ‘operatie’.

Donderdagavond dacht ik een leuke, gezellige avond tegemoet te gaan… Ik had mijn avondeten op… daarna een dutje… heerlijk! Ik werd wakker en meestal krijg ik dan een kluif… nu kreeg ik een bot… geen normaal bot, maar een bot van plastic.. pffff! Afijn, ook goed, als ik maar wat om te kauwen heb om mijn nieuwe kiezen een beetje te trainen. Om half negen ging ik met het baasje wandelen. Leuk! Dat dacht ik tenminste… Ik deed netjes mijn plasje op het grasveldje, want dat willen de baasjes graag (in de tuin mag niet meer…) en wat denk je? Niets… geen brokje, geen snoepje, alleen maar ‘goed zo!’. Daar heb ik toch niets aan… dat weet ik toch zelf wel… Ik ging maar braaf naast lopen, want dat willen de baasjes zo graag, maar weer niets… echt niets! Op een gegeven moment dacht ik: bekijk het maar! Ik ga lekker snuffelen en aan de riem trekken! Haha!

Toen ik thuis kwam, ging ik netjes voor het vrouwtje zitten, deed netjes ‘af’ en keek haar met mijn allerliefste koppie aan! Super toch! Wat denk je?! Weer helemaal niets… alleen maar ‘braaffie’. Ja, hallo, dat weet ik zelf ook wel! De rest van de avond was niet veel beter… Ook tijdens de laatste wandeling kreeg ik helemaal niets… Toen we thuis kwamen ging ik helemaal uit mezelf braaf in de bench zitten en weer niets… Ik had zo’n honger en ik snapte er niets van…

De volgende ochtend kwamen de baasjes allebei naar beneden om te ontbijten… ik moest ik de bench blijven… pffff… ik dacht dat het onuitstaanbare gedrag van de baasjes eenmalig zou zijn, maar ze gingen gewoon door. Eindelijk mocht ik uit de bench voor mijn ochtendwandelingetje en dan ben ik altijd heel braaf anders krijg ik daarna mijn ontbijt niet. Tijdens de wandeling kreeg ik weer niets, maar dat vond ik niet zo heel erg want binnen een paar minuten zou ik een grote bak met brokken krijgen! Niets was minder waar… in plaats van dat we weer naar huis gingen, moest ik de auto in. Op zich hartstikke leuk, maar ik wil nu echt wel mijn ontbijt. We reden maar een klein stukje en stapten uit bij de dierenarts… Watttt!? Oeps, nee, dat is niet leuk! Maaike liep al naar binnen en Alwin had mijn riem vast… Ik ook, want ik ga daar echt niet naar binnen. Staan ze daar een beetje enthousiast te doen en te vertellen dat het zo leuk is bij de dierenarts… pfff… ik geloof echt niets meer van ze… Alwin tilde mij uiteindelijk op en zette mij weer neer op de weegschaal. Heel blij riepen ze: 19.8 kilo! Ik zat te trillen op de weegschaal met mijn staart tussen mijn benen… Ik vond het zó niet leuk! En toen… moest ik ook nog dat ellendige kamertje in.. Ik ging in de gang zitten en verzette geen poot… bekijk het maar… Jullie doen al de hele tijd lelijk tegen mij, dus ik ga mooi niet meewerken! Weer tilde Alwin me op… ik moest op de tafel zitten. De dierenarts gaf mij een spuit in mijn poot, maar dat deed me niets… Toen mocht ik weer van de tafel af en dacht dat het nu voorbij was! De baasjes gingen samen met mij in de gang zitten. Ik wilde weg, naar buiten, maar ik werd zo moe… ik ging maar even zitten… pfff… en liggen… pfff.. mijn koppie op de grond… en toen een zwart gat… ik weet niets meer… Ik kan me nog herinneren dat ik een kusje kreeg van Maaike, maar daarna…

Ik werd wakker… ik lag in een vreemde bench met een dekentje en een rode lamp. Het was er heerlijk warm, maar ik wist dat ik niet thuis was en ik miste mijn baasjes, tenminste, de baasjes van vroeger, van toen ze nog lief waren. Ik wilde weg lopen, maar dat lukte niet.. alles voelde zo zwaar en ik had een beetje pijn. Dan maar piepen! Dat kon ik nog wel. Een aardige mevrouw in een witte jas zei dan ‘stil maar’. Dan was ik even stil, maar soms begon ik weer te piepen: hallo, ik wil naar mijn baasjes! Ik zag de mevrouw door een deur naar buiten gaan, een andere deur, niet de deur waar wij altijd door naar binnen komen en ik had al een plan uitgedacht dat als ik hier uit zou komen, dat ik meteen door die deur naar buiten zou gaan! Weg hier!

Na een tijdje kwamen de baasjes en mocht ik de bench uit! Ik was erg blij om ze weer te zien, maar ik had ook nog wel pijn. De baasjes wilde dat ik weer mee naar de gang ging, maar ik rende naar de deur, naar mijn enige kans op vrijheid! Gelukkig gingen de baasjes ook door die deur naar buiten! Meteen de auto in en na een tijdje de auto weer uit. Mijn eigen vertrouwde straatje! Heerlijk! Maar het is zo koud! Ik dacht dat het wel warm zou zijn in de klimop van de buurman, dus daar ging ik lekker zitten. De baasjes vonden dat geen goed idee.. ik wilde niet meekomen, maar Maaike heeft me toen opgetild en naar binnen gedragen.

De rest van de dag is een beetje wazig.. Ik heb overgegeven.. heel veel gelegen.. veel kreunen en piepen en ik had eigenlijk ook geen honger… De baasjes gaven mij wat water, maar dat gooide ik er meteen weer uit… bah… Later kreeg ik wat karnemelk; dat ging er wel in! Ik ben nog twee keer naar buiten geweest om een pasje te doen, maar ik wilde het liefst zo snel mogelijk weer naar binnen. Ik was echt zielig hoor! Kijk maar:

Vanmorgen ging alles stukken beter! En ik kreeg eindelijk weer een fatsoenlijke maaltijd! Heerlijk! Ik ben nog wel wat moe, maar ik ben weer vrolijk en actief en als ik mijn plasje doe op het grasveldje, krijg ik weer gewoon een snoepje! Mijn baasjes zijn weer lief!

Ik moet nog een weekje rustig aan doen (haha, grapjassen!) en ik moet nog een keer terug naar de dierenarts om mijn wond te laten controleren, maar dan ga ik echt alles op alles zetten om niet naar binnen te hoeven… dit nooit meer….

En ja hoor, vrijdag na de lunch mocht ik in de auto! Heerlijk! Lekker naar buiten kijken en af en toe stiekem mijn oogjes dicht doen. De baasjes zeiden dat we rond drie uur aan zouden komen… nou, daar luister ik dus nooit meer naar, want we kwamen pas om vijf uur aan…Ik las later op Facebook dat we in de langste file van die dag hadden gestaan… vandaar dat het baasje maar niet opschoot… ik dacht al dat hij het gaspedaal niet meer kon vinden…. Onderweg stopte we bij een tankstation en weet je wat daar lag? Heleboel sneeuw! Geweldig! Ik had al van mijn Twittervriendjes begrepen dat sneeuw erg leuk is, maar nu kon ik het zelf ervaren. Super! Ik werd helemaal dol! Jippie!

Na nog wat langer rijden, kwamen we dan eindelijk aan bij dat CenterParcs. Het was de Huttenheugte… rare naam… maar erg leuk! We kwamen bij een leuk, knus huisje waar ik mocht rondsnuffelen en de baasjes alle spullen uit de auto naar binnen brachten. Daarna gingen we meteen weer weg… We gingen naar opa & oma! Jeej! Opa is geopereerd aan zijn heup, dus ze gingen een beetje op ziekenbezoek. Het gaat gelukkig al veel beter met opa, maar hij kan nog niet met mij wandelen, want hij loopt ook ineens op vier poten en dat schijnt niet zo handig te zijn voor tweevoeters… Het lijkt mij alleen maar handiger… maar goed, ik kreeg genoeg aandacht van opa & oma, dus ik vond het niet zo heel erg. Lekker eten, nog even spelen en slapen en daarna weer terug naar dat leuke, knusse huisje!

De dagen vlogen voorbij! Ik heb heel veel gewandeld! Super leuk, want er lag ook nog een beetje sneeuw. En er staan heel veel bomen, dus daar kon ik lekker tussendoor rennen. Er was niet zoveel water, maar wel veel ijs! Daar moest ik even aan wennen… ik maar glijden, dan mijn ene pootje, dan mijn andere pootje, normaal lopen was er niet bij… maar na een tijdje kreeg ik het door! Leuk! Gaaf! Ik ben best vaak buiten geweest, dus dat was super! Maar binnen was het ook leuk! Alwin deed de openhaard aan en daar mocht ik lekker voor liggen op mijn kussen. En lekker met de baasjes spelen en knuffelen! Geweldig!

Alles ging eigenlijk goed, totdat de baasjes mij meenamen naar de badkamer… ik moest in bad gaan staan en toen werd ik helemaal nat gemaakt… Ok, ik kreeg tussendoor wel snoepjes, maar het liefst liep ik hard weg… Nog erger… Maaike deed schuimachtig spul op mij en toen moest ik daar gewoon blijven staan… niets doen…. daarna gingen ze weer met dat water aan de gang en mocht ik uit het bad… Denk je dat het toen voorbij was? Nee hoor… gingen ze met een grote handdoek achter mij aanvangen…. pffff…. Gelukkig kreeg ik daarna een varkensoor en mocht ik weer lekker op mijn kussen liggen en lekker slapen!

Het leukste was dat de baasjes er veel waren! Ze zijn af en toe even weg gegaan om te zwemmen en te eten (nee, ik mocht niet mee….), maar we hebben allemaal dingen met z’n drieën gedaan! Soms was ik even alleen met Alwin, want dan ging Maaike in bad en soms alleen met Maaike, want dan ging Alwin in de sauna… daar mocht ik niet in…

Na een paar nachtjes liepen Alwin & Maaike weer met alle spullen naar de auto… pfff… wat een gedoe allemaal… Het huisje was weer wat leger en ik mocht weer in de auto! Na een klein uurtje hebben we ‘een bakkie’  gedaan bij andere opa & oma. Wat een feest! Daarna weer in de auto en eindelijk naar huis! Thuis lekker eten en slapen en daarna mocht ik weer in de auto… We gingen weer naar de Intratuin! Baasjes moesten weer wat kopen voor mij en dat vind ik helemaal niet erg! Ik heb ook nog even op de weegschaal gestaan en ben nu 17.4 kilo! Nog steeds op schema!

Daarna weer naar huis en nu is alles weer normaal… Ik heb echt genoten! Ik zeg: dit moeten we vaker doen, baasjes! De foto’s kun je hier bekijken!

Tien weken lang ben ik samen met de baasjes naar school geweest en vandaag was het afsluitende examen! Ik was al de hele dag een beetje zenuwachtig…. en het was pas ‘s avonds dus ik moest heel lang wachten… Overdag heb ik nog met de baasjes geoefend, want ik moest heel veel oefeningen goed doen… normaal doen we er maar een paar per week, maar nu moest ik alle oefeningen doen!

De cursus is echt super leuk! Leuke andere honden, leuke oefeningen en leuk met de baasjes bezig zijn! Zo leuk! Maar goed, vanavond moest ik dus examen doen!

We begonnen met de oefening ‘spelen’. Echt geweldig! Dan gaat het baasje met een touw voor mijn neus heen en weer en dan moet ik hem ‘vast’ pakken en dan gaat het erom wie er wint… want baasje heeft het touw ook vast. Het baasje wint altijd, want dan houdt hij een snoepje voor mijn neus en die wil ik dan zo graag hebben dat ik het touw ‘ los’ laat. Het baasje schijnt dat dan goed te vinden omdat hij dan ‘ braaf’ zegt, maar ik wil graag verder spelen… Ik denk dat ik dit onderdeel goed heb gedaan omdat ik het zo leuk vind om te spelen!

Daarna de aandachtsoefening. Meestal ga ik dan voor het baasje zitten en die zegt dan ‘kijk’! Dan praat ze even en is ze even stil… en dan…. krijg ik een snoepje! Geweldig toch! Ik hoef alleen maar naar het baasje te kijken en dan krijg ik al een snoepje! Ik zeg: appeltje-eitje!

De oefeningen ‘zit’ en ‘af’ zijn niet zo moeilijk… die ken ik ook al zonder snoepje, maar toch krijg ik nog heel vaak een snoepje als ik het goed doe. De oefening ‘zit’ spreekt natuurlijk vanzelf… ik moet dan gaan zitten… pffff, dat doe ik toch al heel vaak op een dag… De oefening ‘af’ vond ik in het begin wat moeilijker, begreep de baasjes niet altijd goed, maar ik weet nu dat ik dan gewoon moet gaan liggen! Wat een openbaring! Dat doe ik zo vaak!

En dan de oefening ‘wandelen zonder trekken’. Ik moet dan ‘naast’  het baasje gaan lopen en als ik dat goed doe, krijg ik weer een snoepje. Ik kan het wel hoor, maar meestal vind ik het veel leuker om aan de riem te trekken en te snuffelen in het gras. Ik vind het eigenlijk maar een stomme oefening… Als je niet wilt dat ik aan de riem trek, doe dat ding dan af….

De oefening ‘plat’ gaat steeds beter. In het begin vond ik dat erg moeilijk… Ik moet dan op mijn zij gaan liggen en met mijn hoofd helemaal op de grond… pffff… dat is lastig hoor, want dan kan ik heel moeilijk het snoepje in de gaten houden… Nu weet ik wel een beetje hoe het moet, maar de baasjes moeten nog wel snoepjes gebruiken… En soms, als ik wil gaan slapen, doe ik het uit mezelf.. maar dan krijg ik ineens geen snoepje…

De oefening ‘begroeten’ gaat soms wel en soms niet goed… maar gelukkig ging hij tijdens het examen helemaal goed! Ik snap het nog niet helemaal hoor, maar de baasjes zeiden ‘braaf’, dus dan ging het goed. Anja (de mevrouw die de cursus geeft) gaat dan bij ons staan en geeft het baasje een hand en gaat gezellig kletsen met het baasje. Ik denk dat ze dan willen dat ik mij er niet mee bemoei, maar ik vind het ook zo gezellig, dus ik ga dan springen zodat ik er bij kan… maar de baasjes zeggen alleen ‘braaf’ als ik dat niet doe… raar hoor! Ik vind dat toch ook gezellig!

Oja, we hebben ook nog de oefening ‘wacht’. Stomme oefening, want ik krijg niet eens een snoepje als ik het goed doe… Ik denk dat het de bedoeling is dat ik stil blijf staan of zitten… want als ik aan de riem trek, gebeurt er niets en als stil blijf, dan zegt het baasje ‘wacht’ en daarna ‘braaf’  en mag ik weer verder! Zonder snoepje…. maar ja, als ik niet stil blijf, dan schiet het ook niet op, want dan blijft het baasje ook staan en dat is echt geen leuke wandeling…

Dan is er nog de oefening waar ik een hekel aan heb… het is eigenlijk geen oefening zegt Anja, maar het heet ‘nee’. Gelukkig oefenen de baasjes dat niet zo vaak met mij… bah! Dan ligt er een heerlijk brokje klaar, zegt het baasje ‘nee’ en dan mag ik het brokje niet… ik kan er dan ook niet meer bij…Bah! Dat is toch niet leuk!

En dan de laatste en mijn favoriete oefening! De oefening ‘hier’. Eerst mag ik loslopen (als we buiten oefenen, maar bij het examen mag ik dan even bij Anja blijven) en dan roepen de baasjes ineens ‘ hier’ en als ik dan naar de baasjes ga, dan krijg ik een lekker stukje kaas of leverworst! Zo leuk! Ik doe het niet altijd hoor… als ik gezellig met andere hondjes aan het spelen ben of ik heb wat spannends gevonden in het gras, dan kan dat stukje kaas of leverworst mij gestolen worden.. Dat is dan veel leuker! Laat die baasjes maar roepen…!

Al deze oefening heb ik op het examen dus goed gedaan! Super toch! Nu heb ik mijn eerste diploma! En ik heb nog een zak met snoepjes gekregen!

Ik ben wel een beetje verdrietig dat de cursus is afgelopen.. het was altijd zo leuk! Maar de baasjes hebben laten weten dat ik maandag 13 februari verder ga met een andere cursus! En dan zijn sommige honden die ik ken van de puppycursus er ook weer! Helemaal goed!

Owja… foto’s van mijn cursusvriendjes kun je hier bekijken!