Na de lange autorit kwamen we aan bij de parkeerplaats vlakbij mijn nieuwe huis. Leuk, in ieder geval een grasveldje in de buurt! Ik ben gek op gras! Meteen de buurvrouw van de baasjes even begroet en het leuke is, zij heeft ook een hond! Hij heet Bobbie en is al een stuk ouder, maar erg leuk om mee te spelen. Vandaag vooral aan hem gesnuffeld en aan alle baasjes van Bobbie. Hij heeft wel erg veel baasjes! Eén vrouwtje en drie mannetjes! Ik heb er gelukkig maar twee, anders weet ik helemaal niet naar wie ik moet luisteren. Na de begroeting heb ik even mijn geur achter gelaten op het grasveldje… Mijn baasjes noemen dat ‘plas’ en daarna krijg ik ook nog eens een brokje!
Door de tuin gingen we dan eindelijk naar mijn nieuwe huis! De tuin vond ik niet zo leuk, want daar zaten toen nog twee konijnen en die vonden mij blijkbaar niet lief! Ze gingen stampvoeten en raakten helemaal in de stress, best zielig! Binnen was het wel leuk, allemaal nieuwe dingen, dus ik heb wel een tijdje lopen snuffelen. Er lag een heel mooi kleed in de kamer en daar kon ik mooi mijn ‘plasje’ & ‘poepje’ (zo noemen mijn baasjes dat) op leggen. Heerlijk… totdat ik opgepakt en buiten werd neergezet. Ik snap er niets van… nog steeds niet hoor, want mijn ‘plasje’ doe ik nog weleens binnen. Buiten krijg ik altijd een brokje en zeggen mijn baasjes ‘goed zo’ en binnen krijg ik niets…. Rare wezens, die mensen!
Mijn baasjes hebben een bench in de kamer staan waar ik in mag slapen. De eerste dag bleef het deurtje fijn open staan, maar toen het heel donker was, ging het deurtje dicht en bleef alleen het mannetje nog bij mij. Ik kon hem bijna niet zien, want hij lag op een groot, grijs ding te slapen. Volgens mij noemen de baasjes dat ding een bank. Het vrouwtje gaat er ‘s avonds op zitten en het mannetje slaapt er soms op. Maar dat was alleen de eerste nachten, daarna is hij volgens mij ergens anders gaan slapen….
De volgende dag kwamen de papa en mama van het vrouwtje langs. Ze zeiden dat ze langskwamen omdat het vrouwtje zaterdag jarig was, maar ik denk dat ze gewoon naar mij wilden kijken: wie wil dat nou niet! Wel leuk hoor, al die mensen en ik krijg zoveel aandacht van ze!
Die dag en de dagen daarna heb ik vooral veel geslapen en na het slapen moest ik meteen naar buiten en als ik dan mijn ‘plasje’ deed, kreeg ik weer een heerlijke brok! Lekker wandelen, spelen, grassprietjes tellen (en stiekem wat eten), kauwgom eten, steentjes kapot proberen te kauwen, heerlijk! Alleen als ik moest plassen wanneer het heel donker was, dan tilde het mannetje mij uit mijn bench en moest ik in de tuin plassen, maar verder zei hij niets tegen mij…. helemaal niet leuk!
De eerste dagen moest ik vooral wennen… weinig andere honden, twee baasjes die de hele tijd ‘Mac’ zeiden, ik snapte er niets van. Inmiddels weet ik dat dat mijn naam is, althans dat denk ik, want anders praten de baasjes tegen niemand…. en dat is raar! Maar ik vind het wel erg leuk hier!



















