Hoe gelukkig kun je zijn als hond!?
Een iMac (dat ben ik dus….de leukste van de drie!), een MacBook & een Mac mini! Wow!
Zo, nu eerst een appeltje eten! 
No Comments » 
Nieuwe foto’s
Op verzoek van Mac (ze ligt nu heerlijk te slapen), hebben we nieuwe foto’s op de site geplaatst. Bekijk ze hier!
Ziekjes….
Zaterdag begon het… het lukte niet zo goed… en dan ook nog al dat vuurwerk…. ik kon niet eens rustig zitten om mijn behoefte te doen…. en ik moest best vaak…
Die dag heb ik lekker vaak gewandeld met de baasjes en ging ik erg vaak zitten… Dat vuurwerk kon mij niet boeien… af en toe keek ik wel naar het siervuurwerk, maar die knallen, lekker boeiuh! Ik had wel wat last van mijn maag, maar verder voelde ik mij prima en spelen kon ik nog als de beste!
Gisteren was het niet veel beter… wel weer lekker vaak wandelen (ik heb lieve baasjes joh), maar mijn maagje… bah… en ik kreeg ook nog minder eten…. das toch zielig! We zijn wel lekker naar het bos geweest en daar heb ik lekker lopen ravotten met takjes en met andere honden: heerlijk!
Vanmorgen leek het even wat beter te gaan, maar na mijn ochtendslaapje, voelde ik mij wat minder… tijdens de wandeling met Maaike ging ik er even uitgebreid voor zitten, want pffff…. Nog even wandelen en spelen om vervolgens weer in de bench te liggen. Maar toen voelde ik me echt niet goed…. Ik piepte wel een hele seconde, maar Maaike kwam maar niet, dus heb ik alles laten lopen in mijn bench… Maaike kwam er meteen aan en ik mocht (na een hele dikke knuffel) lekker alleen in de tuin lopen. Maaike was wel een beetje bezorgd omdat er ook wat rode vloeistof mee kwam (volgens mij noemen ze dat bloed)… Nadat ik weer in mijn schone bench had geslapen gingen we met z’n 3en naar de dierenarts. Alwin was inmiddels ook thuis, leuk!!
Ik mocht ook nog even op de weegschaal staan en ben inmiddels al 13 kilo, precies op schema! Wat ben ik toch een brave hond! Toen de deur naar de behandelkamer open ging, dacht ik: o jee, daar ga ik echt niet naar binnen! Dus ik ging pontificaal zitten en deed geen stap meer. Maar Alwin tilde me op en toen moest ik wel…. De dierenarts ging eerst mijn koppie masseren; daar werd ik wel rustig van. Ze vroeg aan mij wat er mis was, maar ik heb het woord maar aan de baasjes gegeven, geen zin om het hele verhaal te vertellen…. Ze vroeg ook nog of ik appelflappen en oliebollen had gegeten… Nou, appelflappen waren er niet eens en die oliebollen lagen zo hoog, daar kon ik niet eens bij…. 
Daarna ging de dierenarts aan mijn darmen voelen (geen idee wat dat zijn, maar dat zei ze) en dat vond ik niet prettig… maar toch was ik een hele brave hond! De dierenarts vertelde dat mijn darmen ontstoken zijn en dat ik daarvoor een kuurtje en pijnstiller krijg. Ik kreeg het meteen ingediend via een naald: zo niet prettig! Gelukkig hebben de baasjes pilletjes meegekregen. Ze hebben ook nog een pilletje meegekregen om de boel wat te stoppen… De dierenarts keek nog even naar mijn gebit en zei dat mijn voortanden al gewisseld zijn! Goed he!
Nu ben ik weer lekker thuis….. voel me niet zo lekker en heb zo’n verschrikkelijke jeuk op de plek waar die naald in ging! Ik maar krabben en schudden, maar het helpt niet… de baasjes mogen er niet aankomen, dat vind ik niet fijn! Gelukkig gaan ze dan onder mijn bekkie kroelen, dat is heerlijk!
Vanavond en morgen geen brokjes en snoepjes en lekkere kauwbotjes… alleen maar gekookte rijst en kip…
Ben ik zielig of niet!
Dagje uit naar de zee!
Vandaag was zo’n leuke dag! Ik heb zoveel meegemaakt! Ik ga zo ook weer lekker slapen in mijn bench (het is allang kinderbedtijd geweest), maar dit moet ik even met jullie delen!
Vanmiddag ging ik samen met de baasjes in de auto en we moesten best lang rijden. Ik vind dat helemaal niet erg, want dan kan ik lekker slapen of in mijn zitzak naar buiten kijken: wat een leven heb ik hé?! Na een tijdje kwamen we aan bij een heel mooi huis! Het huis van Pieter en Mathilde. Ze zijn nog aan het verbouwen (kijk maar: Opjaagstation Sloedam), maar het is echt heel mooi! Ik mocht binnen meteen los lopen en ze hadden niet zo’n vervelende, gladde vloer, dus ik kon lekker rond lopen. Meteen vond ik wat speeltjes! Leuk! Ze waren wat kleiner dan mijn speeltjes thuis… heel raar… Later begreep ik dat het speeltjes van de vier katten zijn die daar ook in huis rond lopen. Ik kreeg niet zoveel aandacht van de katten… ze keken wel, maar deden niet zoveel… is meestal met katten.. rare beesten hoor! Toen ik ongeveer alle speeltjes had ‘geproefd’ kreeg ik een varkensoor van Pieter. Ik kende het niet hoor, maar dat is wat Pieter zei en ik vond het heerlijk! En hij rook zooo lekker (al zijn die mensenwezens het niet met mij eens). Even later gingen we weer een stukje rijden: dit keer met Pieter en Mathilde ook in de auto! Gezellig! Ik dacht even dat we weer naar huis gingen, maar toen we uitstapte kwam de omgeving mij niet bekend voor. Na een klein stukje lopen, kwamen we bij heel veel geel zand en heel veel water, ze noemen het ook wel de zee… Leuk! Gaaf! Rennen! Graven! Super! Helemaal door het dolle heen! Wat ontzettend leuk! Pieter en Mathilde speelde de hele tijd met mij en we kwamen steeds dichter bij het water! Pieter liep helemaal mee! Ik maar kijken en opeens was Pieter weg en stond ik daar… in het water… nat… helemaal nat… Snel Pieter weer opzoeken! Pieter was helemaal niet nat… Ik vond het nog wel een beetje raar allemaal, dus ik ben niet verder het water in gegaan, maar ben nog wel nat geworden…. Maaike heeft foto’s gemaakt (kijk maar), dus daar had ik niet zoveel aan… maar ik heb heerlijk gespeeld en rennen over het strand: heerlijk!
Ik werd moe, dus we gingen terug naar het huis van Pieter en Mathilde. Daar mocht ik even slapen in de bench, gezellig in de woonkamer. Ik lag heerlijk, maar af en toe deed ik mijn oogjes open om de boel in de gaten te houden… en opeens… zat er een zwarte kat naar mij te staren en te staren en te staren… meer deed hij niet… ik werd er zenuwachtig van… dus ik zette mijn keel op en begon keihard te blaffen! Weg jij! Uiteindelijk ging de kat weg… pffff… Daarna nog even wandelen met Mathilde & Maaike. Toen ik terug kwam stond mijn bench in de gang. Daar mocht ik lekker slapen en werd ik niet gestoord door de katten. Alwin & Maaike hebben heerlijk gegeten om daarna weer in de auto terug naar huis te gaan.
Het was een topdag!
Naar school…!
Vandaag ben ik voor het eerst naar school geweest! Leuk joh!
Het was al een leuke dag, want de papa en mama van Alwin kwamen op visite. Altijd leuk, andere mensen die op de bank zitten! Kan ik proberen of ik bij hun wel op de bank mag springen, maar ik kreeg het idee dat het dan ook niet mag…. Ik was heel enthousiast, maar moest later toch weer de bench in (das mijn eigen, veilige plekje in de woonkamer)…
Daarna nog een paar keer wandelen en slapen en toen gingen we ineens met de auto weg… en dat vind ik zo leuk… het liefst spring ik al in de kofferbak, maar dat is nog wat te hoog voor mij. Maar Alwin tilt mij er dan in en dan krijg ik een brokje! Wat een leven hè! Het was maar een kort ritje helaas… Toen ik er weer uit mocht, kwam ik in een nieuwe omgeving, hier was ik nog nooit geweest, dus snuffelen maar! Even later gingen we ergens naar binnen en daar waren allemaal andere honden! Jippie!! Er was een grote, witte hond, een wat kleinere zwarte hond, een grote herdershond, een heel klein mini teckeltje, een andere pup en…. een andere labrador pup, een bruine! Wow, dat is leuk! Later kwam er nog een klein, harig hondje en er waren natuurlijk allemaal baasjes! Met zoveel honden kan ik natuurlijk niet rustig blijven: ik wil spelen!! Maar alle honden bleven aan de riem en werden steeds terug getrokken, dus dat maakte het spelen erg moeilijk, maar ik bleef proberen hoor, ik geef niet zomaar op! Na een tijdje mochten we naar een andere ruimte en gingen alle baasjes op een bank zitten en moesten wij rustig voor hun blijven zitten… Haha, dacht het niet, ik wil spelen! Lekker druk doen!
Er stond een mevrouw steeds te praten en dingen uit te leggen. Ik en de andere honden moesten 1 voor 1 naar voren komen om iets te doen met ons baasje. We moesten eerst zitten, maar dat kan ik allang, nou ja, dan meer weer proberen te spelen… Pfff, laat mij nou eens los, ik wil niet aan die riem, dat doet pijn aan mijn nek als ik te ver weg loop of spring…. Maar dat gebeurde maar niet… ik moest wachten en af en toe een oefening doen… Die mevrouw, Anja, vind ik wel erg aardig en ze heeft altijd brokjes of zorgt er voor dat ik een brokje van mijn baasjes krijg! Helemaal top! Ik vond het erg leuk! Ik werd er wel een beetje moe van… thuis viel ik meteen in slaap in de bench en ook de baasjes zagen er erg moe uit…Nu heb ik weer een week de tijd om bij te komen, want volgende week mag ik weer!
Eerste bezoek dierenarts
Vandaag ben ik voor het eerst naar mijn nieuwe dierenarts geweest bij Dierenkliniek Seghwaert. Ik ben al eerder bij de dierenarts geweest voor mijn inentingen, maar deze dierenarts kende ik nog niet. Eerst in de auto er naar toe! Geweldig vind ik dat! Lekker liggen op mijn autokussen en naar buiten staren of stiekem een dutje doen. Binnen werd ik ontvangen door een aardige mevrouw en mocht ik op de weegschaal gaan staan, ik weeg nu 6,2 kilo! Ik ben al een grote, sterke meid!
Daarna gingen we een ander kamertje in en daar werd ik door Alwin (zo heet het mannetje, ben ik inmiddels achter) op een grote tafel gezet. De mevrouw (mijn dierenarts dus) ging overal aan zitten (mijn pootjes, ogen, oren, buik, echt alles!) en zei dat ik er goed uit zag (duhhh, tuurlijk!). Daarna spoot ze iets in mijn neus en ging ze mijn oren schoonmaken… dat vond ik niet leuk…. ik ben maar gaan piepen en flink schudden zodat dat vieze spul weer uit mijn oren kwam, maar dat hielp nog niet echt… na een paar minuten piepen en schudden werd het gelukkig minder! Verder was ik, al zeg ik het zelf, best een brave hond bij de dierenarts, maar ik vond het erg prettig om weer lekker in de auto naar huis te gaan en daar nog even te wandelen en te eten! Mjammie!
De eerste dagen
Na de lange autorit kwamen we aan bij de parkeerplaats vlakbij mijn nieuwe huis. Leuk, in ieder geval een grasveldje in de buurt! Ik ben gek op gras! Meteen de buurvrouw van de baasjes even begroet en het leuke is, zij heeft ook een hond! Hij heet Bobbie en is al een stuk ouder, maar erg leuk om mee te spelen. Vandaag vooral aan hem gesnuffeld en aan alle baasjes van Bobbie. Hij heeft wel erg veel baasjes! Eén vrouwtje en drie mannetjes! Ik heb er gelukkig maar twee, anders weet ik helemaal niet naar wie ik moet luisteren. Na de begroeting heb ik even mijn geur achter gelaten op het grasveldje… Mijn baasjes noemen dat ‘plas’ en daarna krijg ik ook nog eens een brokje!
Door de tuin gingen we dan eindelijk naar mijn nieuwe huis! De tuin vond ik niet zo leuk, want daar zaten toen nog twee konijnen en die vonden mij blijkbaar niet lief! Ze gingen stampvoeten en raakten helemaal in de stress, best zielig! Binnen was het wel leuk, allemaal nieuwe dingen, dus ik heb wel een tijdje lopen snuffelen. Er lag een heel mooi kleed in de kamer en daar kon ik mooi mijn ‘plasje’ & ‘poepje’ (zo noemen mijn baasjes dat) op leggen. Heerlijk… totdat ik opgepakt en buiten werd neergezet. Ik snap er niets van… nog steeds niet hoor, want mijn ‘plasje’ doe ik nog weleens binnen. Buiten krijg ik altijd een brokje en zeggen mijn baasjes ‘goed zo’ en binnen krijg ik niets…. Rare wezens, die mensen!
Mijn baasjes hebben een bench in de kamer staan waar ik in mag slapen. De eerste dag bleef het deurtje fijn open staan, maar toen het heel donker was, ging het deurtje dicht en bleef alleen het mannetje nog bij mij. Ik kon hem bijna niet zien, want hij lag op een groot, grijs ding te slapen. Volgens mij noemen de baasjes dat ding een bank. Het vrouwtje gaat er ‘s avonds op zitten en het mannetje slaapt er soms op. Maar dat was alleen de eerste nachten, daarna is hij volgens mij ergens anders gaan slapen….
De volgende dag kwamen de papa en mama van het vrouwtje langs. Ze zeiden dat ze langskwamen omdat het vrouwtje zaterdag jarig was, maar ik denk dat ze gewoon naar mij wilden kijken: wie wil dat nou niet! Wel leuk hoor, al die mensen en ik krijg zoveel aandacht van ze!
Die dag en de dagen daarna heb ik vooral veel geslapen en na het slapen moest ik meteen naar buiten en als ik dan mijn ‘plasje’ deed, kreeg ik weer een heerlijke brok! Lekker wandelen, spelen, grassprietjes tellen (en stiekem wat eten), kauwgom eten, steentjes kapot proberen te kauwen, heerlijk! Alleen als ik moest plassen wanneer het heel donker was, dan tilde het mannetje mij uit mijn bench en moest ik in de tuin plassen, maar verder zei hij niets tegen mij…. helemaal niet leuk!
De eerste dagen moest ik vooral wennen… weinig andere honden, twee baasjes die de hele tijd ‘Mac’ zeiden, ik snapte er niets van. Inmiddels weet ik dat dat mijn naam is, althans dat denk ik, want anders praten de baasjes tegen niemand…. en dat is raar! Maar ik vind het wel erg leuk hier!
Nieuwe baasjes!
Tja, daar zit je dan…. negen weken oud, super schattig en nog geen nieuw baasje…. Een paar broertjes en zusjes waren al weg, maar ik had gelukkig nog vier broertjes om mee te spelen! Toen ik van Wilma (de eigenaresse van de kennel) hoorde dat mijn broertjes naar een school zouden gaan waar ze leren hoe ze later voor blinde mensen moeten gaan werken (goeie genen zitten in de familie!), schrok ik wel een beetje…. ik zou alleen over blijven en ik was inmiddels al bijna elf weken!
Van Wilma leerde ik hoe ik me op mijn aller aller schattigst moest gedragen, dus toen er afgelopen donderdag potentiële baasjes kwamen kijken naar de choco pups, gooide ik alles op alles! Wat nou, choco! Blond is veel mooier! De baasjes kwamen richting de tuin lopen en ik liep om mijn aller charmantst naar ze toe, lekker kwispelend en mijn schattige gezichtje opzetten natuurlijk! Het vrouwtje gaf meteen aandacht en ging voor het hek zitten en keek heel blij! Ow, wat was ik blij! Maar toen liepen ze verder, niet eens naar mij omkijkend…. verdrietig ging ik weer verder spelen met mijn broertjes, maar eigenlijk had ik geen zin meer.
Toen we naar binnen moesten om te eten, waren de potentiële baasjes er nog steeds…. Ze stonden te praten met Wilma en keken hoe de choco pups eten kregen. Wilma zei tegen mij dat ik mezelf moest verkopen, dus ik deed nog één poging: schattig kijken, aandacht geven aan het baasje, lief gaan liggen, alles trok ik uit de kast. Na het eten gingen de potentiële baasjes weg, maar ze lieten mij gewoon zitten…
Gisteren hoorde ik van Wilma dat de baasjes terug zouden komen en mij mee zouden nemen naar huis! Ha, al dat geslijm heeft dus toch geholpen! Choco is om op te eten, maar blondjes are the best! Vandaag was het dus zover! Om tien uur stonden mijn nieuwe baasjes weer op het terrein en ik rende van blijdschap door de tuin! Ik mocht meteen uit de tuin en had helemaal geen tijd om afscheid te nemen van mijn broertjes. Maar omdat mijn broertjes vandaag ook weg zouden gaan, hadden we al even geknuffeld. We moesten nog even naar binnen, om wat papieren te tekenen (gaaaap) en daarna mocht ik mee in de auto! Best spannend allemaal, maar gelukkig mocht ik eerst nog even aan het mannetje snuffelen en bleef het vrouwtje bij mij op de achterbank zitten en kon ik onderweg lekker slapen!
Ik heb nieuwe baasjes en ben erg blij!
Even voorstellen…..
Hoi!
Ik ben Mac… Ik ben een blonde labrador retriever en ben geboren op 25 augustus 2011. Mijn mama is Senne Achter ‘t Dijkje 
en mijn papa is Kai (Nafairon) v.h. Florijntje. 
Wat zijn ze mooi hè! Ik ben geboren in de Labrador kennel Achter ‘t Dijkje. Mijn broertjes, zusjes en ik zijn via een keizersnede gehaald… dit was niet zo leuk voor mama… Mama kon daarna ook geen melk geven aan ons, dus kregen we een lekkere fles van Wilma & Zeger. We kwamen niets te kort hoor! Maar omdat we nog niet sterk genoeg waren, mochten we niet naar een nieuw baasje toen we zeven weken oud waren. We moesten wachten totdat we negen weken oud waren. En daarna wilde de meeste baasjes alleen maar de puppy’s van zeven weken hebben (die waren er in een bruine kleur). Pas toen ik elf weken oud was, mocht ik naar andere baasjes, maar daar vertel ik nog wel meer over…. Ik weet niet veel meer over de eerste weken, maar er zijn wel mooie foto’s gemaakt van ons! Kijk maar!
Doei!
